Telefon: 81 5255457
Kompletnie wyposażone mini laboratorium w kompaktowym zestawie, który zawiera wszystko czego potrzebują Państwo do urządzenia własnej małej hodowli bakterii bioluminescencyjnych. Poczynając od wprowadzenia poprzez specjalne podłoże do hodowli aż po szalki Petriego. Otwiera się pudełko i już można rozpocząć doskonałą zabawę z eksperymentami.
Przedział wiekowy:
16 latCzym są bakterie bioluminescencyjne?
Bakterie bioluminescencyjne to często mikroorganizmy o formie przecinków (łac.: Vibrionen) o przeciętnej wielkości ok. 2 μm (0,002 mm) i zdolności do bioluminescencji. Bakterie bioluminescencyjne nie są ani czynnikami chorobotwórczymi ani nie powodują procesów gnilnych - wybrany tu organizm jest dopuszczony do stosowania w szkołach i zaklasyfikowany jako nieszkodliwy. Reprezentant tego w międzyczasie już przesekwencjowanego gatunku to Vibrio Fischeri, odkryty w roku 1889 przez Martinusa Willema Beijerincka. W tym przypadku jest to jedna z bakterii gram-ujemnych fakultatywnie anaerobowa posiadająca wici, za pomocą których jest zdolna do poruszania się. Ponadto jest bioluminescencyjna i żyje często jako symbiont w świecących organach jednego z gatunków mątw. Wolnożyjące bakterie tego gatunku nie osiągają takiej samej koncentracji, jaka występuje w tych organach, dlatego też nie wykazują tam właściwości bioluminescencyjnych. Światło wytwarzane przez nie jest częściowo tak intensywne, że można nim oświetlić otoczenie.
Gdzie znajdziemy bakterie bioluminescencyjne?
Morza kryją w sobie niezliczone organizmy zdolne do wytwarzania światła. Większość z tych organizmów żyje w symbiotycznym związku ze znanymi rybami (np. witlinek, śledź). Ta forma życia zapewnia obu partnerom istotne zalety: organizmy bioluminescencyjne zyskują zakwaterowanie i uregulowany dopływ pożywienia, a ryba zyskuje „lampę“. W ten sposób z jednej strony łatwiej jest jej zdobywać pożywienie a z drugiej strony jest w stanie odstraszać swoich wrogów utrudniających zdobywanie pożywienia.
Jak świecą bakterie bioluminescencyjne?
Zdolność świecenia jest uzależniona od występowania tlenu. Enzym - tak zwana lucyferaza - zamienia tlen w wodę i światło. Dla nas takie światło jest widzialne jako niebieskozielona poświata (bioluminescencja). Dalszym czynnikiem ograniczającym „intensywność świecenia“ jest liczba tych odpowiednich organizmów. Pojedyncza bakteria jest o wiele za mała, by zauważyć jej świecenie w morzu - dopiero wówczas, gdy wystarczająco duża liczba bakterii znajdzie się w najbliższym otoczeniu można dostrzec ich świecenie. Bakterie wykorzystują do tego celu bardzo złożony system komunikacji o nazwie „Quorum Sensing“. Opisuje on zdolność poszczególnych bakterii do pomiaru gęstości komórek populacji przez chemiczną komunikację. Określone geny zostają aktywowane dopiero wtedy, gdy określona gęstość komórek zostanie przekroczona lub nie zostanie osiągnięta.
Obszary zastosowania bakterii bioluminescencyjnych
* zapewnienie jakości wody: po intensywności bioluminescencji da się rozpoznać klasę wody: im lepsza jakość wody, tym więcej światła produkują organizmy. Gdy jakość wody się pogarsza czy też w wodzie znajdą się substancje trujące wówczas ilość wytwarzanego światła spada lub światło wręcz zanika.
* procedura testowania wydajności oczyszczalni ścieków: dzięki intensywności świecenia bakterii luminescencyjnych można ustalić wydajność oczyszczania i odtruwania oczyszczalni ścieków.
* wykrywanie zanieczyszczeń powietrza: testy biologiczne przy użyciu bakterii luminescencyjnych znajdują coraz szersze zastosowanie w obszarze wykrywania pyłów drobnoziarnistych lub emisji wytwarzanych przez drukarki laserowe lub kopiarki.
Bakterie bioluminescencyjne to często mikroorganizmy o formie przecinków (łac.: Vibrionen) o przeciętnej wielkości ok. 2 μm (0,002 mm) i zdolności do bioluminescencji. Bakterie bioluminescencyjne nie są ani czynnikami chorobotwórczymi ani nie powodują procesów gnilnych - wybrany tu organizm jest dopuszczony do stosowania w szkołach i zaklasyfikowany jako nieszkodliwy. Reprezentant tego w międzyczasie już przesekwencjowanego gatunku to Vibrio Fischeri, odkryty w roku 1889 przez Martinusa Willema Beijerincka. W tym przypadku jest to jedna z bakterii gram-ujemnych fakultatywnie anaerobowa posiadająca wici, za pomocą których jest zdolna do poruszania się. Ponadto jest bioluminescencyjna i żyje często jako symbiont w świecących organach jednego z gatunków mątw. Wolnożyjące bakterie tego gatunku nie osiągają takiej samej koncentracji, jaka występuje w tych organach, dlatego też nie wykazują tam właściwości bioluminescencyjnych. Światło wytwarzane przez nie jest częściowo tak intensywne, że można nim oświetlić otoczenie.
Gdzie znajdziemy bakterie bioluminescencyjne?
Morza kryją w sobie niezliczone organizmy zdolne do wytwarzania światła. Większość z tych organizmów żyje w symbiotycznym związku ze znanymi rybami (np. witlinek, śledź). Ta forma życia zapewnia obu partnerom istotne zalety: organizmy bioluminescencyjne zyskują zakwaterowanie i uregulowany dopływ pożywienia, a ryba zyskuje „lampę“. W ten sposób z jednej strony łatwiej jest jej zdobywać pożywienie a z drugiej strony jest w stanie odstraszać swoich wrogów utrudniających zdobywanie pożywienia.
Jak świecą bakterie bioluminescencyjne?
Zdolność świecenia jest uzależniona od występowania tlenu. Enzym - tak zwana lucyferaza - zamienia tlen w wodę i światło. Dla nas takie światło jest widzialne jako niebieskozielona poświata (bioluminescencja). Dalszym czynnikiem ograniczającym „intensywność świecenia“ jest liczba tych odpowiednich organizmów. Pojedyncza bakteria jest o wiele za mała, by zauważyć jej świecenie w morzu - dopiero wówczas, gdy wystarczająco duża liczba bakterii znajdzie się w najbliższym otoczeniu można dostrzec ich świecenie. Bakterie wykorzystują do tego celu bardzo złożony system komunikacji o nazwie „Quorum Sensing“. Opisuje on zdolność poszczególnych bakterii do pomiaru gęstości komórek populacji przez chemiczną komunikację. Określone geny zostają aktywowane dopiero wtedy, gdy określona gęstość komórek zostanie przekroczona lub nie zostanie osiągnięta.
Obszary zastosowania bakterii bioluminescencyjnych
* zapewnienie jakości wody: po intensywności bioluminescencji da się rozpoznać klasę wody: im lepsza jakość wody, tym więcej światła produkują organizmy. Gdy jakość wody się pogarsza czy też w wodzie znajdą się substancje trujące wówczas ilość wytwarzanego światła spada lub światło wręcz zanika.
* procedura testowania wydajności oczyszczalni ścieków: dzięki intensywności świecenia bakterii luminescencyjnych można ustalić wydajność oczyszczania i odtruwania oczyszczalni ścieków.
* wykrywanie zanieczyszczeń powietrza: testy biologiczne przy użyciu bakterii luminescencyjnych znajdują coraz szersze zastosowanie w obszarze wykrywania pyłów drobnoziarnistych lub emisji wytwarzanych przez drukarki laserowe lub kopiarki.
Rozmiar opakowania:
wystarcza dla 10 grup uczniów po 3 osoby.Zawartość:
10 pętli inokulacyjnych; 1 szalka Petriego Ø 140 mm; 10 szalek Petriego Ø 90 mm; 4 probówki z 50 ml agaru; rękawiczki; folia parafilmowa; papier kuchenny; 1 mikrotuba z bakteriami luminescencyjnymi jako liofilizowanym odczynnikiem bakteryjnym i 1 mikrotuba z płynną pożywką.- Brak komentarzy
